«ریزش شکوفهها آمدن بهار را به تاخیر نمیاندازد.»
1404 یک سال عادی نبود؛ طوفانهای پی در پی از جنگ و اعتراض، از مرگ جانهای زیبا و ویرانی مکانهای دوست داشتنی، فقر و نابرابری فزاینده ناشی از آن از یک سو، و تعلیق و ابهام آینده از سوی دیگر، همه دورانی مه آلود و آکنده از یاس ساخته است. دورانی که بعضیها را به شک انداخته که سفره بهار را پهن کنند، یا هنوز به کنش اجتماعی باور داشته باشند.
اما شاید اهمیت چنگ زدن به نهادها، به جمعها و به حلقههای مراقبت همین باشد: که به جای فرو رفتن در یاس یک دوران سخت و پیچیده، امیدهای کوچک برای زندگی خلق کنیم و از آن محافظت کنیم. که از لحظه اکنون مراقبت کنیم و آینده را تجسم کنیم.
ما در موسسه معین نهادهای مدنی را نهادهای مراقبت میدانیم، و با همین امید است که امسال برای تقویت تلاشهای اجتماعی نهادمند و داوطلبانه فعالیت کردیم. از نهادهای مدنی حمایت کردیم و برای ظرفیتسازی تلاش کردیم؛ به آموزش و پژوهش در عرصههای مختلف پرداختیم؛ نشست و رخداد برگزار کردیم و پروژههای ترویجی و تولید محتوا تعریف کردیم.
همه برای اینکه بتوانیم تصور کنیم #جوانه_که_میزنیم بهار هم ممکن خواهد بود، حتی اگر شکوفهها دانه دانه از روی شاخهها افتاده باشند.
پس نوروزتان پیروز، بهارتان خجسته، ارادهتان به قدرت جوانهها
دلتان گرم که: ریشهها عمیقتر از طوفانند
از طرف همه ما در موسسه نیکوکاری مجتبی معین؛
هیات مدیره، شورای علمی، تیم اجرایی و داوطلبان و مشارکتکنندگان
